پرش به محتوای اصلی
ابن یمین ابن یمین

قصاید

شمارهٔ ١٣۵ - وله ایضاً

یا رب چه موجبست که دستور شه نشان

والا جلال دولت و دین آصف زمان

مهر سپهر دانش و جان و جهان فضل

حامی ملک و ملت وراعی انس وجان

روزی نپرسد از ره اشفاق و مرحمت

مولای خویش ابن یمین را که ای فلان

چونی و در چه کار و درین موسم از چه خاست

عزم توجهت بجناب خدایگان

سلطان نظام دولت و دین شاه تاج بخش

کز قدر هست پایه تختش بر آسمان

ای پیش رأی انور تو گشته آشکار

سری که هست در حجب آسمان نهان

از راه انبساط سئوالی همیکنم

تشریف ده ز بنده نوازی جواب آن

مفتی شرع مکرمت امروز رأی تست

باشد روا که همچو منی شهره جهان

بر آستان حضرت خورشید ملک و دین

باشم بسان ذره در سایه بی نشان

خاصه کنون که چون تو هنر پروری بود

در ملک شاه داور و دارا و قهرمان

بر رأی شاه اگر نکنی حال بنده عرض

زودا که بر فلک رسدم ناله و فغان

تا از جهانیان بود اندر جهان اثر

بی تو جهان مباد مقام خدایگان

ادامه‌ی قصاید

  1. شمارهٔ ١٣٧ - قصیده ایضاً لهآیا بود که باز ببینم جمال شاه
  2. شمارهٔ ١٣٨ - ایضاً له در مدح علاءالدین محمداگر بیابم از آن ترک دلستان بوسه
  3. شمارهٔ ١٣٩ - وله در مدح تاج الدین علی سربداریباز آمدم بحضرت سلطان دین پناه
  4. شمارهٔ ١۴٠ - وله در مدح کرایشاهایصبا لطفی بود گر بگذری یک صبحگاه
  5. شمارهٔ ١۴١ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحییباد میمون نهضت رایات شاه دین پناه
  6. شمارهٔ ١۴٢ - وله ایضاً در مدح پهلوان حسن دامغانی امیر سربداریدارم ز جورت ایصنم عنبرین کله
  7. شمارهٔ ١۴٣ - وله ایضاً در تهنیت ورود ملک معز الدین حسین کرتشاد باش ایدل که خوش آمد بشیراز گرد راه
  8. شمارهٔ ١۴۴ - وله ایضاً در مدح تاج الدین شیخ علی مؤیدفرخنده باد مقدم شاه جهانپناه
همه‌ی قصاید ←

ابن یمین درباره‌ی ابن یمین

امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.