پرش به محتوای اصلی
ابن عماد ابن عماد

روضة المحبین

بخش ۵۲ - غزل

هنگام وصال دلبر آمد

کارم به مراد دل برآمد

رفت اخترم از وبال بیرون

خورشید سعادتم برآمد

شاخ طربم که بود بی‌بر

از دولت وصل در بر آمد

بختم به طریق رهنمایی

در وادی عشق رهبر آمد

بشکفت دلم چو گل ز شادی

چون مژدۀ آن سمن‌بر آمد

زین مژده چو باد صبح دم‌زد

گیتی ز دمش معنبر آمد

حقا که پیام وصلت ای جان

با جان و جهان برابر آمد

ادامه‌ی روضة المحبین

  1. بخش ۵۴ - تمامی سخنیارب چه دمی‌ست روح‌پرور
  2. بخش ۵۵ - پیغام بردن صبا از عاشقچون یافت نسیم بی‌شکیبش
  3. بخش ۵۶ - نامۀ دهم از زبان معشوقگو آنکه ترا انیس جان است
  4. بخش ۵۷ - غزلمن زآن توام دگر چه خواهی
  5. بخش ۵۸ - فردبا من چو محبت تو جانی‌ست
  6. بخش ۵۹ - تمامی سخنبسیار جفا و رنج بردی
  7. بخش ۶۰ - باز آمدن صبا از معشوق به عاشقچون باد از آن نگار همدم
  8. بخش ۶۱ - در خاتمت کتابچون گشت تمام کار عاشق
همه‌ی روضة المحبین ←

ابن عماد درباره‌ی ابن عماد

اِبْن‌ِ عِمادِ خُراسانى‌، علاءالدين‌ محمد بن‌ عمادالدين‌ (درگذشته به سال ۸۰۰ قمری/ ۱۳۹۸ میلادی)، از شاعران‌ پارسى‌گوی سدهٔ هشتم است. از اشارات کوتاه تذکره‌نویسان چنین برمی آید که اصل ابن عماد از خراسان و زادگاه او نیز آنجا بوده، ولی در شیراز اقامت داشته و اکثر اوقات خود را در این شهر گذرانده است. معلوم نیست که وی به...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.