پرش به محتوای اصلی
ابن عماد ابن عماد

روضة المحبین

بخش ۴۹ - پیغام آوردن صبا از معشوق

با پیک صبا چو این حکایت

گفت آن صنم از سر عنایت

دل شاد شد و ز جای برجست

نگرفت دمی قرار و ننشست

آورد به سوی آن بَلاکش

پیغام وصال آن پری‌وش

گفت ای به کمند غم گرفتار

بخت تو ز خواب گشت بیدار

آه سحر تو کارگر شد

شاخ طرب تو بارور شد

دلدار به حال تو نظر کرد

سوز دل تو در او اثر کرد

لیکن اگرت وصال باید

کار تو ز صبر می‌گشاید

باید که ز صبر برنتابی

کز صبر مراد دل بیابی

عاشق چو نوید وصل بشنید

از باد صبا چو گل بخندید

شادیش فزود و غصه کم شد

خاک ره باد صبحدم شد

لیکن چو سخن به صبر پیوست

بر خود در احتمال دربست

ادامه‌ی روضة المحبین

  1. بخش ۵۱ - نامۀ نهم از زبان عاشقگو آن که گدای حضرت تست
  2. بخش ۵۲ - غزلهنگام وصال دلبر آمد
  3. بخش ۵۳ - فردآمد شب محنتم به پایان
  4. بخش ۵۴ - تمامی سخنیارب چه دمی‌ست روح‌پرور
  5. بخش ۵۵ - پیغام بردن صبا از عاشقچون یافت نسیم بی‌شکیبش
  6. بخش ۵۶ - نامۀ دهم از زبان معشوقگو آنکه ترا انیس جان است
  7. بخش ۵۷ - غزلمن زآن توام دگر چه خواهی
  8. بخش ۵۸ - فردبا من چو محبت تو جانی‌ست
همه‌ی روضة المحبین ←

ابن عماد درباره‌ی ابن عماد

اِبْن‌ِ عِمادِ خُراسانى‌، علاءالدين‌ محمد بن‌ عمادالدين‌ (درگذشته به سال ۸۰۰ قمری/ ۱۳۹۸ میلادی)، از شاعران‌ پارسى‌گوی سدهٔ هشتم است. از اشارات کوتاه تذکره‌نویسان چنین برمی آید که اصل ابن عماد از خراسان و زادگاه او نیز آنجا بوده، ولی در شیراز اقامت داشته و اکثر اوقات خود را در این شهر گذرانده است. معلوم نیست که وی به...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.