پرش به محتوای اصلی
ابن عماد ابن عماد

روضة المحبین

بخش ۱۶ - تمامی سخن

این فکر مخالف از کجا خاست

فکری نکنی که این چه سوداست

افتاده‌ای از ره سلامت

دوری ز مقام استقامت

راه طلب تو بی‌نشان است

این راه مرو که بیم جان است

از فکر عقیم تو چه زاید

وز رای سقیم تو چه آید

هم فکر تو حاصلی ندارد

هم راه تو منزلی ندارد

بخت بد و طالع مشوش

این راه نمودت ای بلاکش

گر واقف این رموز گشتی

بر خشک مران به هرزه کشتی

ادامه‌ی روضة المحبین

  1. بخش ۱۸ - نامۀ سوم از زبان عاشقگو ای رخت اوج حسن را ماه
  2. بخش ۱۹ - غزلدردا که دلم اسیر غم شد
  3. بخش ۲۰ - فرددارم ز غم تو ای پری‌وش
  4. بخش ۲۱ - تمامی سخنای فکر محالت از کجا خاست
  5. بخش ۲۲ - پیغام آوردن صبا از زبان عاشقزو باز چو باد نوبهاری
  6. بخش ۲۳ - نامۀ چهارم از زبان معشوقگو ای شده از ره خرد دور
  7. بخش ۲۴ - غزلاز ما طمع وصال داری
  8. بخش ۲۵ - فردوصلم نشود تو را میسر
همه‌ی روضة المحبین ←

ابن عماد درباره‌ی ابن عماد

اِبْن‌ِ عِمادِ خُراسانى‌، علاءالدين‌ محمد بن‌ عمادالدين‌ (درگذشته به سال ۸۰۰ قمری/ ۱۳۹۸ میلادی)، از شاعران‌ پارسى‌گوی سدهٔ هشتم است. از اشارات کوتاه تذکره‌نویسان چنین برمی آید که اصل ابن عماد از خراسان و زادگاه او نیز آنجا بوده، ولی در شیراز اقامت داشته و اکثر اوقات خود را در این شهر گذرانده است. معلوم نیست که وی به...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.