پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۵

فردا که مقدسان خاکی مسکن

چون روح شوند راکب مرکب تن

چون لاله به خون جگر آلوده کفن

از خاک سر کوی تو بر خیزم من.

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۷گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟
  2. شمارهٔ ۶۸دل مغز حقیقت است تن پوست ببین
  3. شمارهٔ ۶۹آن دم که نبود بود من بودم و تو
  4. شمارهٔ ۷۰ای دل بیدل به نزد آن دلبر رو
  5. شمارهٔ ۷۱ای سلسله زلف تو دلها بسته
  6. شمارهٔ ۷۲ای ساقی خوش بادهٔ ناب اندر ده
  7. شمارهٔ ۷۳ای پیر مغان می مغانی درده
  8. شمارهٔ ۷۴شمع ازلی دل منت پروانه
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.