پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۲

ماییم ز خود وجود پرداختگان

و آتش به وجود خود در انداختگان

پیش رخ چون شمع تو شبهای وصال

پروانه صفت وجود خود باختگان.

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۴در بحر عمیق غوطه خواهم خوردن
  2. شمارهٔ ۶۵فردا که مقدسان خاکی مسکن
  3. شمارهٔ ۶۶افراز ملوک را نشیبی است مکن
  4. شمارهٔ ۶۷گفتم: که زد این چنین دم سرد که من؟
  5. شمارهٔ ۶۸دل مغز حقیقت است تن پوست ببین
  6. شمارهٔ ۶۹آن دم که نبود بود من بودم و تو
  7. شمارهٔ ۷۰ای دل بیدل به نزد آن دلبر رو
  8. شمارهٔ ۷۱ای سلسله زلف تو دلها بسته
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.