پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰

خوی سبعی ز نفست ار باز شود

مرغ روحت به آشیان باز شود

پس کرکس روح روسوی علو نهد

بر دست ملک نشیند و باز شود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲آن روز که کار وصل را ساز آید
  2. شمارهٔ ۴۳عشاق ترا هشت بهشت تنگ آید
  3. شمارهٔ ۴۴سیر آمده ای ز خویشتن می باید
  4. شمارهٔ ۴۵بازی که همی دست ملک را شاید
  5. شمارهٔ ۴۶جز دست تو زلف تو نیارست کشید
  6. شمارهٔ ۴۷این هفت سپهر در نوشتیم آخر
  7. شمارهٔ ۴۸بازی بودم پریده از عالم ناز
  8. شمارهٔ ۴۹ما مست ز بادهٔ الستیم هنوز
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.