پرش به محتوای اصلی
نجم‌الدین رازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶

با روی تو روی کفر و ایمان بنماند

با نور تجلیت دل و جان بنماند

چون مایی ما ز ما تجلی بستد

امید وصال و بیم هجران بنماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸کار من و تو بی من و تو ساخته اند
  2. شمارهٔ ۲۹صحرا به گل و لاله بیاراسته‌اند
  3. شمارهٔ ۳۰عشاق تو از الست مست آمده اند
  4. شمارهٔ ۳۱عشاق که آفتاب عالم‌تابند
  5. شمارهٔ ۳۲ز آن پیش که نور بر ثریا بستند
  6. شمارهٔ ۳۳در خوشه مگر سر کشیئی می دیدند
  7. شمارهٔ ۳۴عشاق که ماه عالم جاویدند
  8. شمارهٔ ۳۵مردان رهش زنده به جانی دگرند
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی نجم‌الدین رازی

نجم‌الدین رازی با نام کامل‌ترِ ابوبکرْ عبدالله بن محمد بن شاهوار بن انوشیروان الرازی (زادهٔ ۵۷۳ هجری قمری، کشته شده در جنگ با مغولان در ۶۵۴ هجری قمری)، همچنین مشهور به نجم‌الدین دایه یا نجم رازی، از چهره‌های تأثیرگذار و مطرح در تاریخ تصوف در ایران و جهان اسلام است. رسالهٔ عشق و عقل وی (معیار الصدق فی مصداق العشق) از ر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.