پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی بیدل دهلوی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۳۰۶

آه دود آخته‌ای می‌خواهم

روز شب ساخته‌ای می‌خواهم

زین محیطم هوس گوهر نیست

دل نگداخته‌ای می‌خواهم

فارغ از طوق وفا نتوان زیست

گردن فاخته‌ای می‌خواهم

تا شوم محرم خاک قدمت

سر افراخته‌ای می‌خواهم

صافی آینه منظورم نیست

خانه پرداخته‌ای می‌خواهم

به متاع تپش آباد هوس

آتش انداخته‌ای می‌خواهم

رنگها جمله سراغ ‌هوسند

گرد پی باخته‌ای می‌خواهم

ساز این انجمن آزادی نیست

آنطرف تاخته‌ای می‌خواهم

چشم زخمست شناسایی خلق

قدر نشناخته‌ای می‌خواهم

چون جرس تا ننمایم بیدل

نالهٔ ساخته‌ای می‌خواهم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۳۰۸در جیب غنچه بوی بهار است و رنگ هم
  2. غزل شمارهٔ ۲۳۰۹خوشا عهدی‌ که غم‌ کوس تسلی می‌زد و دل هم
  3. غزل شمارهٔ ۲۳۱۰نه تنها ناامید وصل یارم دورم از دل هم
  4. غزل شمارهٔ ۲۳۱۱سر خوش آن نرگس مستانه‌ایم
  5. غزل شمارهٔ ۲۳۱۲منم آن نشئهٔ فطرت‌ که خمستان قدیم
  6. غزل شمارهٔ ۲۳۱۳نه خط شناس امیدم نه درس محرم بیم
  7. غزل شمارهٔ ۲۳۱۴به رنگ خامه ز بس ناتوانی اجزایم
  8. غزل شمارهٔ ۲۳۱۵پروانه شوم یا پر طاووس گشایم
همه‌ی غزلیات ←

بیدل دهلوی درباره‌ی بیدل دهلوی

ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی رحمه‌الله علیه (زاده ۱۰۵۴ هجری قمری در هندوستان، ایالت بهار، پتنه) از سخنوران نام‌آور و بلندطبع فارسی و از بزرگترین سرایندگان دوره سبک هندی بود. این استاد توانای ترک‌تبار در اقسام شعر داد سخن داده که از آثار منظوم او میتوان اینها را برشمرد: غزلیات، قصائد، ترکیب‌بندها، ترجیع‌بندها،...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.