پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

ملمعات

شمارهٔ ۲۱

اشرب مع الندامی فی روضة الخزامی

فالصبح قد تبدی والریح قد تنسم

ای دلربای ساده برگیر جام باده

دل خستگان غم را از باده ساز مرهم

یا معدن الملاحه الراح منک راحه

سلم الی کأسا من راحتیک و اسلم

بی می مجیر! تا کی می ده که تا خورد می

در بزم ارسلان شه مالک رقاب اعظم

ادامه‌ی ملمعات

  1. شمارهٔ ۲۳ورد الورد والنسیم سقیم
  2. شمارهٔ ۲۴اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسان
  3. شمارهٔ ۲۵قم فاسقنی فی زمن المهر جان
  4. شمارهٔ ۲۶قد باهت الثغور باعلام بهلوان
  5. شمارهٔ ۲۷یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان
  6. شمارهٔ ۲۸اضحک فی الروض ثغر الاقحوان
  7. شمارهٔ ۲۹ناح الحمام بذاتها
  8. شمارهٔ ۳۰وجهک لی من کل وجه حسن
همه‌ی ملمعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.