پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

ملمعات

شمارهٔ ۲۴

اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسان

تفضل واشرب الصهبا بهذا الروح والریحان

خداوندا می گلگون ز یار لاله رخ بستان

که رخ بنمود گل در باغ و آمد لاله در بستان

لقد نادی منادی الغیم بالتغرید والالحان

تعالوا واشربوا الراح فهذا اطیب الازمان

چو در زیر نگین تست دور گنبد دوران

به می بنشین و در مجلس مجیر خسته را بنشان

ادامه‌ی ملمعات

  1. شمارهٔ ۲۶قد باهت الثغور باعلام بهلوان
  2. شمارهٔ ۲۷یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیان
  3. شمارهٔ ۲۸اضحک فی الروض ثغر الاقحوان
  4. شمارهٔ ۲۹ناح الحمام بذاتها
  5. شمارهٔ ۳۰وجهک لی من کل وجه حسن
  6. شمارهٔ ۳۱قم هات با عز الملح
  7. شمارهٔ ۳۲ایهاالساقی تفضل واسقنی کاس الشراب
  8. شمارهٔ ۳۳هجرانک محرق فؤادی
همه‌ی ملمعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.