پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

ملمعات

شمارهٔ ۲۹

ناح الحمام بذاتها

فاشرب علی اصواتها

صرفا و قل لسقاتها

هات المدامة هاتها!

واطرب علی علاتها

خرم دل و روشن روان

جانرا پی از من جام ده

زان جام رنج انجام ده!

پخته نخواهم خام ده

دلرا به می آرام ده!

می سرخ بسد فام ده

صرفا کعین الصرفان

سکن بها نارالهوی

من ساکن دارالهوی

صب قد اختار الهوی!

من بعد ما زارالهوی

واعدل اذا جارالهوی

ای روی تو آرام جان!

صد دل به یک می شاد کن

وز بند غم آزاد کن!

ای میر خوبان داد کن!

ما را به خوبی یاد کن!

دل‌ها به وصل آباد کن

در بزم سلطان ارسلان!

ادامه‌ی ملمعات

  1. شمارهٔ ۳۱قم هات با عز الملح
  2. شمارهٔ ۳۲ایهاالساقی تفضل واسقنی کاس الشراب
  3. شمارهٔ ۳۳هجرانک محرق فؤادی
  4. شمارهٔ ۳۴الامر فی نفاذ والملک فی قرار
  5. شمارهٔ ۳۵یا قمرا مقامرا ملکت قلب القمر
  6. شمارهٔ ۳۶ادام الله ایام البهار
  7. شمارهٔ ۳۷الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدار
  8. شمارهٔ ۳۸یا من بعیونه یوازی
همه‌ی ملمعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.