پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قطعات

شمارهٔ ۷۵

پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را

ای از تو جود، کام دل خویش یافته

من بر امید آنکه به وعده کنی وفا

ده قطعه در ثنای شریف تو بافته

اکنون روا مدار که نومیدیم کند

چون گل عرق گرفته و چون کوره تافته

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۷۷ای سرافراز مهتری که به دهر
  2. شمارهٔ ۷۸خرد را دوش گفتم کز که نازند؟
  3. شمارهٔ ۷۹عیسی نفسا! تویی که هر دم
  4. شمارهٔ ۸۰زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
  5. شمارهٔ ۸۱خداوند من صارم الدین که طبعت
  6. شمارهٔ ۸۲یاد بادا از آنکه وجه معاش
  7. شمارهٔ ۸۳به خدا گر خدا روا دارد
  8. شمارهٔ ۸۴بلند بختا با بختیان همت تو
همه‌ی قطعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.