پرش به محتوای اصلی
مجیرالدین بیلقانی مجیرالدین بیلقانی

قطعات

شمارهٔ ۷۸

خرد را دوش گفتم کز که نازند؟

طبایع هر چهار و چرخ هر نه

پس از اندیشه شافی مرا گفت

ز رای اوحدالدین عز نصره

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۸۰زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
  2. شمارهٔ ۸۱خداوند من صارم الدین که طبعت
  3. شمارهٔ ۸۲یاد بادا از آنکه وجه معاش
  4. شمارهٔ ۸۳به خدا گر خدا روا دارد
  5. شمارهٔ ۸۴بلند بختا با بختیان همت تو
  6. شمارهٔ ۸۵خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزه
  7. شمارهٔ ۸۶جان بر تو پاشم از دل چون دلستان مایی
  8. شمارهٔ ۸۷شمس یک‌دست که از دست من و بیم هجا
همه‌ی قطعات ←

مجیرالدین بیلقانی درباره‌ی مجیرالدین بیلقانی

ابوالمکارم مجیرالدین مجیرالدین بَیلَقانی از مردم بَیلَقان (از توابع شروان و امروزه واقع در کشور آذربایجان) و از شاعران معروف و زباناور در قرن ششم هجری و از شاگردان خاقانی است که به زودی به پایهٔ استاد خود در سخن نزدیک شد و دست به معارضهٔ او زد و استاد را هجو کرد. لقب شاعری وی که ظاهراً مأخوذ از لقب یا اسم او بوده است...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.