پرش به محتوای اصلی
ملک‌الشعرا بهار ملک‌الشعرا بهار

قطعات

شمارهٔ ۱۲۶ - نسب‌نامه بهار

منت خدای را که من از نسل برمکم

بتوان شمرد جد و پدر تا فرامکم

جز خاندان حیدر کرار در جهان

یک خانواده نیست به تعظیم‌، هم تکم

در ملک خویش و در همه آفاق‌، مشتهر

بر خانوادهٔ خود و بر خود مبارکم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۲۸ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم
  2. شمارهٔ ۱۲۹ - ترجمه یکی از قطعات ژان ژاک روسوچون سرابند سفلگان از دور
  3. شمارهٔ ۱۳۰ - آش کشکچندکار سخت و مشکل را برایت بشمرم
  4. شمارهٔ ۱۳۱ - در پیشگاه آستان قدس رضویتبارک الله از این فرخ آستان که بود
  5. شمارهٔ ۱۳۲ - بهشت بی‌احباب - در سویس هنگام معالجه گفته است‌دیده‌ای کس درون خلد مقیم
  6. شمارهٔ ۱۳۳سودهٔ سیم همی پاشد بر دشت‌، نسیم
  7. شمارهٔ ۱۳۴ - عز من قنعگفتند فروتن شو تا زر به کف آری
  8. شمارهٔ ۱۳۵ - تسلیت به سردار معزز حکمران بجنورد هنگامی که مادر او و مهرالسلطنه همسرش در یک زمان بدرود حیات گفتندمگِری سردار، زان که گریه و زاری
همه‌ی قطعات ←

ملک‌الشعرا بهار درباره‌ی ملک‌الشعرا بهار

محمدتقی بهار ملقب به ملک‌الشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامه‌نگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملک‌الشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملک‌الشعرای دربار مظفرالدین‌شاه شد. او شش دوره نم...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.