پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

مثنویات پراکنده

شمارهٔ ۴

یکدمک با خود آ، ببین چه کسی

از که دوری و با که هم نفسی

جور کم، به ز لطف کم باشد

که نمک بر جراحتم پاشد

جور کم، بوی لطف آید از او

لطف کم، محض جور زاید از او

لطف دلدار اینقدر باید

که رقیبی از او به رشک آید

ادامه‌ی مثنویات پراکنده

  1. شمارهٔ ۶ای نسیم صبح، خوشبو می‌رسی
  2. شمارهٔ ۷روح بخشی، ای نسیم صبحدم
  3. شمارهٔ ۸چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
  4. شمارهٔ ۹راه مقصد دور و پای سعی لنگ
  5. شمارهٔ ۱۰عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
  6. شمارهٔ ۱۱ - در نکوهش کسی که اوقات خویش را به مطالعهٔ کتب پردازد و از مبداء غافل ماندخدمت مولوی، چه صبح و چه شام
همه‌ی مثنویات پراکنده ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.