پرش به محتوای اصلی
شیخ بهایی شیخ بهایی

مثنویات پراکنده

شمارهٔ ۳

دلم از قال و قیل گشته ملول

ای خوشا خرقه و خوشا کشکول

لوحش الله، ز سینه‌جوشی‌ها

یاد ایام خرقه‌پوشی‌ها

ای خوش ایام شام و مصر و حجاز

فارغ از فکرهای دور و دراز

باز گیرم شهنشهی از سر

و ز کلاه نمد کنم افسر

شود آن پوست تخته، تختم باز

گردد از خواب، چشم بختم باز

خاک بر فرق اعتبار کنم

خنده بر وضع روزگار کنم

ادامه‌ی مثنویات پراکنده

  1. شمارهٔ ۵دلا تا به کی، از در دوست دوری
  2. شمارهٔ ۶ای نسیم صبح، خوشبو می‌رسی
  3. شمارهٔ ۷روح بخشی، ای نسیم صبحدم
  4. شمارهٔ ۸چه خوش بودی اربادهٔ کهنه سال
  5. شمارهٔ ۹راه مقصد دور و پای سعی لنگ
  6. شمارهٔ ۱۰عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
  7. شمارهٔ ۱۱ - در نکوهش کسی که اوقات خویش را به مطالعهٔ کتب پردازد و از مبداء غافل ماندخدمت مولوی، چه صبح و چه شام
همه‌ی مثنویات پراکنده ←

شیخ بهایی درباره‌ی شیخ بهایی

بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.