شیخ بهایی
شمارهٔ ۷
روح بخشی، ای نسیم صبحدم
خود مگر می‌آیی از ملک عجم
تازه گردید از تو درد اشتیاق
می‌رسی گویا ز اقلیم عراق
مردهٔ صد ساله یابد از تو جان
تو مگر کردی گذر از اصفهان
شیخ بهایی
ادامه‌ی مثنویات پراکنده
- شمارهٔ ۹راه مقصد دور و پای سعی لنگ
- شمارهٔ ۱۰عادت ما نیست، رنجیدن ز کس
- شمارهٔ ۱۱ - در نکوهش کسی که اوقات خویش را به مطالعهٔ کتب پردازد و از مبداء غافل ماندخدمت مولوی، چه صبح و چه شام
درباره‌ی شیخ بهایی
بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةا...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.