پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش بیست و سوم

بخش ۷ - الحكایة و التمثیل

بود ملاحی معمر کار دان

زو کسی پرسید کای بسیار دان

از عجایبهای دریا بازگوی

گفتش آن ملاح کای اسرار جوی

این عجبتر دیدهام من کز بحار

در سلامت کشتی آید باکنار

کشتئی بر روی غرقابی مدام

موج میآید دمادم بر دوام

ما میان موج و غرقابی سیاه

منتظر تا باد چون آید ز راه

بر نیاید هیچ کاری از حیل

و اطلاعی نیست بر لوح ازل

پس طریق تو بفرمان رفتن است

بیخودی در وادی جان رفتن است

بنده آن بهتر که بر فرمان رود

کز خداوند آنچه خواهد آن رود

ادامه‌ی بخش بیست و سوم

  1. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلدیر میآمد یکی از آب باز
  2. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلکرد ازمکه عمر عزم سفر
  3. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلگفت رکن الدین اکافی مگر
  4. بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلمرتضی را گفت مردی نامور
  5. بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلسالخورده پیر زالی تنگدست
  6. بخش ۱۴ - الحكایة و التمثیلآن یکی پرسید از عباسه باز
  7. بخش ۱۵ - الحكایة و التمثیلمفتئی را دید آن پرهیزگار
همه‌ی بخش بیست و سوم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.