پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

بخش دوازدهم

بخش ۵ - الحكایة و التمثیل

کاملی گفته‌ست از پیران راه

هر که عزم حج کند از جایگاه

کرد باید خان ومانش را وداع

فارغش باید شد از باغ وضیاع

خصم را باید خوشی خشنود کرد

گر زیانی کرده باشی سود کرد

بعد از آن ره رفت روز و شب مدام

تا شوی تو محرم بیت الحرام

چون رسیدی کعبه دیدی چیست کار

آنکه نه روزت بود نه شب قرار

جز طوافت کار نبود بر دوام

کار سرگردانیت باشد مدام

تا بدانی تو که در پایان کار

نیست کس الا که سرگردان کار

عاقبت چون غرق خون افتادنست

همچو گردون سرنگون افتادنست

آنچه میجوئی نمیآید بدست

وز طلب یک لحظه مینتوان نشست

ادامه‌ی بخش دوازدهم

  1. بخش ۷ - الحكایة و التمثیلپادشاهی دختری دلبند داشت
  2. بخش ۸ - الحكایة و التمثیلصوفئی را گفت مردی از رجال
  3. بخش ۹ - الحكایة و التمثیلداشت اندر خانه اسحق ندیم
  4. بخش ۱۰ - الحكایة و التمثیلیک کلیچه یافت آن سگ در رهی
  5. بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیلطالبی را کاو طلب می‌کرد راز
  6. بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیلسائلی جویندهٔ راه کمال
  7. بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیلبوعلی طوسی ز عشق آشفته بود
همه‌ی بخش دوازدهم ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.