عطار
بخش ۸ - فی فضایله
در شب معراج پیش ذوالجلال
مصطفا کرد از خداوند این سئوال
گفت چونی یا علیم و ای عزیز
گفت با بوبکر من چونی تو نیز
عطار
ادامه‌ی آغاز کتاب
- بخش ۱۰ - فی فضائلهمصطفی کرد از خدا نقل این کلام
- بخش ۱۱ - فی فضیلة امیرالمؤمنین عثمان رضی الله عنهچون خلافت رونق از عثمان گرفت
- بخش ۱۲ - فی فضائلهحق تعالی گفت با روح الامین
- بخش ۱۳ - فی فضیلة امیرالمؤمنین علی رضی الله عنهرونقی کان دین پیغامبر گرفت
- بخش ۱۴ - فی فضائلهمصطفا گفته‌ست چون آدم بعلم
- بخش ۱۵ - فی فضیلة حسن رضی اللّه عنهنور چشم مصطفی و مرتضی
- بخش ۱۶ - فی فضیلة حسین رضی الله عنهکیست حق را و پیمبر را ولی
- بخش ۱۷ - فی التعصبای تعصب بند بندت کرده بند
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.