عطار
بخش ۱۰ - فی فضائله
مصطفی کرد از خدا نقل این کلام
گفت از خلقم مباهاتست عام
پس بفاروقم مباهاتست خاص
نیست از اخلاص کس را این خلاص
عطار
ادامه‌ی آغاز کتاب
- بخش ۱۲ - فی فضائلهحق تعالی گفت با روح الامین
- بخش ۱۳ - فی فضیلة امیرالمؤمنین علی رضی الله عنهرونقی کان دین پیغامبر گرفت
- بخش ۱۴ - فی فضائلهمصطفا گفته‌ست چون آدم بعلم
- بخش ۱۵ - فی فضیلة حسن رضی اللّه عنهنور چشم مصطفی و مرتضی
- بخش ۱۶ - فی فضیلة حسین رضی الله عنهکیست حق را و پیمبر را ولی
- بخش ۱۷ - فی التعصبای تعصب بند بندت کرده بند
- بخش ۱۸ - الحكایة و التمثیلنیک مردی بود از زن پای بست
- بخش ۱۹ - الحكایة و التمثیلفاطمه خاتون جنت ناگهی
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.