عطار
بخش ۲۰ - الحكایة و التمثیل
کوفئی را گفت مرد راز جوی
مذهب تو چیست با من باز گوی
گفت این که پرسد ای کاره لقا
باد پیوسته خدایم را بقا
عطار
ادامه‌ی آغاز کتاب
- بخش ۲۲ - در شعر گویدشعر و عرش و شرع از هم خاستند
- بخش ۲۳ - الحكایة و التمثیلبود روزی حلقهٔ پر اهل فضل
- بخش ۲۴ - الحكایة و التمثیلآن امام دین چنین گفته‌ست راست
- بخش ۲۵ - الحكایة و التمثیلگفت شهزادی مگر پیش پدر
- بخش ۲۶ - فی الحكایة و التمثیلمصطفی کو بود دل جان را ز قدر
- بخش ۲۷ - فی الحكایة و التمثیلبود درعهد عمر مردی قوی
- بخش ۲۸ - فی الحكایة و التمثیلاصمعی میرفت در راهی سوار
- بخش ۲۹ - فی الحكایة و التمثیلگفت سقراط حکیم آن مرد پاک
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.