پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا

  1. شمارهٔ ۲۳آنجا که روی به پا و سر نتوان رفت
  2. شمارهٔ ۲۴عاشق شدن مرد زبون آمدنست
  3. شمارهٔ ۲۵گر تو بر او ز تنگ دستی آئی
  4. شمارهٔ ۲۶گر از همگی خویشتن فرد شوی
  5. شمارهٔ ۲۷آنرا که نظر در آن جهان باید کرد
  6. شمارهٔ ۲۸چون نیستی تو محض اقرار بود
  7. شمارهٔ ۲۹یا شادی دو کون غم انگار همه
  8. شمارهٔ ۳۰گر فقر شود ای که چه خوش خواهد بود
همه‌ی باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.