شمارهٔ ۴

ادامه‌ی باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید

1. شمارهٔ ۶از عالمِ بیچون به سکون باید شد
2. شمارهٔ ۷ماییم که جز درگهِ ما درگه نیست
3. شمارهٔ ۸ای آن که بلی گوی الست از مایی
4. شمارهٔ ۹آن چیز کزو عالم و آدم بینم
5. شمارهٔ ۱۰ماییم که با ما نبود هیچ روا
6. شمارهٔ ۱۱با اینهمه اختلاف و تمییز که هست
7. شمارهٔ ۱۲بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
8. شمارهٔ ۱۳گر هست دلی، ز عشق، دیوانه به است