پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۸۷شمع آمد و گفت: اگر شماری دارم
  2. شمارهٔ ۸۸شمع آمد و گفت: اگر بمی باید رفت
  3. شمارهٔ ۸۹شمع آمد و گفت: کار در کار افتاد
  4. شمارهٔ ۹۰شمع آمد و گفت: عمر خوش خوش بگذشت
  5. شمارهٔ ۹۱شمع آمد و گفت: جمع اگر بنشینند
  6. شمارهٔ ۹۲شمع آمد وگفت: چون درآمد آتش
  7. شمارهٔ ۹۳شمع آمد و گفت: خیز و جانبازی بین
  8. شمارهٔ ۹۴شمع آمد و گفت: کشتهٔ ایامم
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.