پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۸۹شمع آمد و گفت: کار در کار افتاد
  2. شمارهٔ ۹۰شمع آمد و گفت: عمر خوش خوش بگذشت
  3. شمارهٔ ۹۱شمع آمد و گفت: جمع اگر بنشینند
  4. شمارهٔ ۹۲شمع آمد وگفت: چون درآمد آتش
  5. شمارهٔ ۹۳شمع آمد و گفت: خیز و جانبازی بین
  6. شمارهٔ ۹۴شمع آمد و گفت: کشتهٔ ایامم
  7. شمارهٔ ۹۵شمع آمد وگفت: سوز جان خواهم داشت
  8. شمارهٔ ۹۶شمع آمد و گفت: گه دلم مُرده شود
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.