پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع

  1. شمارهٔ ۹۵شمع آمد وگفت: سوز جان خواهم داشت
  2. شمارهٔ ۹۶شمع آمد و گفت: گه دلم مُرده شود
  3. شمارهٔ ۹۷شمع آمد و گفت: جور عالم برسد
  4. شمارهٔ ۹۸شمع آمد و گفت: از سر دردی که مراست
  5. شمارهٔ ۹۹شمع آمد و گفت: ماندهام بیخور و خَفْت
  6. شمارهٔ ۱۰۰شمع آمد و گفت: سخت کوشم امشب
  7. شمارهٔ ۱۰۱شمع آمد وگفت: جان من میببرند
همه‌ی باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.