پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

  1. شمارهٔ ۴۶بر روی گل از ابر گلاب است هنوز
  2. شمارهٔ ۴۷دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد
  3. شمارهٔ ۴۸روزی که بود روز هلاک من و تو
  4. شمارهٔ ۴۹ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
  5. شمارهٔ ۵۰مائیم به عقل ناصواب افتاده
  6. شمارهٔ ۵۱خواهی که غم از دل تو یک دم بشود
  7. شمارهٔ ۵۲گل جلوه همی کند به بستان ای دوست
  8. شمارهٔ ۵۳بشکفت گل تازه به بستان ای دوست
همه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.