پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

  1. شمارهٔ ۵۲گل جلوه همی کند به بستان ای دوست
  2. شمارهٔ ۵۳بشکفت گل تازه به بستان ای دوست
  3. شمارهٔ ۵۴آن لحظه که از اجل گریزان گردیم
  4. شمارهٔ ۵۵جانا گل بین جامهٔ چاک آورده
  5. شمارهٔ ۵۶چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
  6. شمارهٔ ۵۷صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
  7. شمارهٔ ۵۸هر روز برآنم که کنم شب توبه
  8. شمارهٔ ۵۹می خور که فلک بهر هلاک من و تو
همه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.