شمارهٔ ۵۱

ادامه‌ی باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

1. شمارهٔ ۵۳بشکفت گل تازه به بستان ای دوست
2. شمارهٔ ۵۴آن لحظه که از اجل گریزان گردیم
3. شمارهٔ ۵۵جانا گل بین جامهٔ چاک آورده
4. شمارهٔ ۵۶چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
5. شمارهٔ ۵۷صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
6. شمارهٔ ۵۸هر روز برآنم که کنم شب توبه
7. شمارهٔ ۵۹می خور که فلک بهر هلاک من و تو
8. شمارهٔ ۶۰زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند