پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۸۳هر جان که ز حکم مرکز دوران رفت
  2. شمارهٔ ۸۴آن سالک گرم روْ که در شیب و فراز
  3. شمارهٔ ۸۵هان ای دل بیخبر! کجاییم بیا
  4. شمارهٔ ۸۶دل را نه ز آدم و نه حواست نسب
  5. شمارهٔ ۸۷عشق آمد و نام کفر و ایمان نگذاشت
  6. شمارهٔ ۸۸در عشق نماند عقل و تمییز که بود
  7. شمارهٔ ۸۹آن دل که ز شوق نور اکبر میتافت
  8. شمارهٔ ۹۰از بس که بدیدم ز تو اسرار عجب
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.