پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۸۸در عشق نماند عقل و تمییز که بود
  2. شمارهٔ ۸۹آن دل که ز شوق نور اکبر میتافت
  3. شمارهٔ ۹۰از بس که بدیدم ز تو اسرار عجب
  4. شمارهٔ ۹۱یارب چه نهان چه آشکارا که تویی
  5. شمارهٔ ۹۲هر روز به حسن بیشتر خواهی بود
  6. شمارهٔ ۹۳جانا غمِ عشق تو بجان نتوان داد
  7. شمارهٔ ۹۴در راه تو گم گشت دویی اینت عجب!
  8. شمارهٔ ۹۵آن دیده که توحید قوی میبیند
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.