پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۳۰گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید
  2. شمارهٔ ۳۱آن بحر که موجش گهر انداز آید
  3. شمارهٔ ۳۲چندان که تو این بحر گهر خواهی دید
  4. شمارهٔ ۳۳هر جان که به بحر رهنمون آید زود
  5. شمارهٔ ۳۴معنی چو ز کل به جزو بیرون آید
  6. شمارهٔ ۳۵آن نور که بیرون و درون میتابد
  7. شمارهٔ ۳۶این عین مکان همان مکان است که بود
  8. شمارهٔ ۳۷سریست برون زین همه اسرار که هست
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.