پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۳۸در دریایی که نه سر و نه پا داشت
  2. شمارهٔ ۳۹کس نیست که دریا همه او را افتاد
  3. شمارهٔ ۴۰هر چیز که آن ز نیستی در پیوست
  4. شمارهٔ ۴۱آن روز که آفتاب انجم میریخت
  5. شمارهٔ ۴۲گاهی ز نو و گه ز کهن میگویند
  6. شمارهٔ ۴۳در عالم جان نه مرد پیداست نه زن
  7. شمارهٔ ۴۴میپرسیدی که چیست این نقش مجاز
  8. شمارهٔ ۴۵آن سیل که از قوّت خود جوشان بود
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.