پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد

  1. شمارهٔ ۲۵هر دل که به بحرِ بینشانی افتاد
  2. شمارهٔ ۲۶آن کل که بدو جنبش اجزا دیدم
  3. شمارهٔ ۲۷مرغی که بدید از می این دریا دُرد
  4. شمارهٔ ۲۸هر جان که بجان نیست گرفتار او را
  5. شمارهٔ ۲۹صد قطره که یک آب نماید جمله
  6. شمارهٔ ۳۰گه جان، دل خویش، غرق خون مانده دید
  7. شمارهٔ ۳۱آن بحر که موجش گهر انداز آید
  8. شمارهٔ ۳۲چندان که تو این بحر گهر خواهی دید
همه‌ی باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.