پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۱۸دیوانه شدم زلف تو زنجیر کنم
  2. شمارهٔ ۱۹امروز چنین بر سر غوغای توام
  3. شمارهٔ ۲۰جانا ره بدخویی ناساز مگیر
  4. شمارهٔ ۲۱جانا بگذر به کوی ما یک باری
  5. شمارهٔ ۲۲دل بِهْ ز تو دمساز نیابد هرگز
  6. شمارهٔ ۲۳گر جان گویم هست پس پردهٔ تست
  7. شمارهٔ ۲۴بس طیره بماندم ز طنّازی تو
  8. شمارهٔ ۲۵تا چند من سوخته را رنجانی
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.