پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۲۶نه مرهم خون خوارهٔ خود خواهی کرد
  2. شمارهٔ ۲۷هر کاو نه به جان کناره جوید از تو
  3. شمارهٔ ۲۸از آهِ درون کام و زبانم بمسوز
  4. شمارهٔ ۲۹در ششدرهٔ غمم بمگداز آخر
  5. شمارهٔ ۳۰هر لحظه همی بیشترم میسوزی
  6. شمارهٔ ۳۱تا در دل من آتش عشقِ تو فروخت
  7. شمارهٔ ۳۲تا کی دل و جان دردمندم سوزی
  8. شمارهٔ ۳۳من با تو بدی نکردم ای بینایی
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.