پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۳۲تا کی دل و جان دردمندم سوزی
  2. شمارهٔ ۳۳من با تو بدی نکردم ای بینایی
  3. شمارهٔ ۳۴هم رهبر این عاشق گمراهی تو
  4. شمارهٔ ۳۵گر بی تو دمی خون جگر مینخورم
  5. شمارهٔ ۳۶گه راندهٔ دربدرم میداری
  6. شمارهٔ ۳۷گاهی به بر خویشتنم میخوانی
  7. شمارهٔ ۳۸ای عشقِ تو کیمیای سرگردانی
  8. شمارهٔ ۳۹هر لحظه به سوی من شبیخون آری
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.