پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

  1. شمارهٔ ۴۰گه با من دلخسته کنی دمسازی
  2. شمارهٔ ۴۱ای هر نفست عزم جگرخواری بیش
  3. شمارهٔ ۴۲گه حملهٔ عشق بر دل مجنون آر
  4. شمارهٔ ۴۳در راه فکندهای مرا در تک و تاز
  5. شمارهٔ ۴۴ای در غم عشق تو رهی نیست شده
  6. شمارهٔ ۴۵عشق تو که سر چون قلمم اندازد
  7. شمارهٔ ۴۶صد بار کشیدم و به سرباری بار
  8. شمارهٔ ۴۷آن را که ز دریای تو گوهر بایست
همه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.