شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق

1. شمارهٔ ۲۲دل بِهْ ز تو دمساز نیابد هرگز
2. شمارهٔ ۲۳گر جان گویم هست پس پردهٔ تست
3. شمارهٔ ۲۴بس طیره بماندم ز طنّازی تو
4. شمارهٔ ۲۵تا چند من سوخته را رنجانی
5. شمارهٔ ۲۶نه مرهم خون خوارهٔ خود خواهی کرد
6. شمارهٔ ۲۷هر کاو نه به جان کناره جوید از تو
7. شمارهٔ ۲۸از آهِ درون کام و زبانم بمسوز
8. شمارهٔ ۲۹در ششدرهٔ غمم بمگداز آخر