پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق

  1. شمارهٔ ۵گفتم: چه کنم ز پای در میآیم
  2. شمارهٔ ۶گفتم: دل و جان در سر کارت کردم
  3. شمارهٔ ۷گفتم: چو تو بردی سبق اندر خوبی
  4. شمارهٔ ۸چون یار نمیکند همی یاد از من
  5. شمارهٔ ۹تشنه بکشد مرا و آبم ندهد
  6. شمارهٔ ۱۰چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش
  7. شمارهٔ ۱۱هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
  8. شمارهٔ ۱۲با کس بنسازی همه بی کس باشی
همه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.