پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق

  1. شمارهٔ ۹تشنه بکشد مرا و آبم ندهد
  2. شمارهٔ ۱۰چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش
  3. شمارهٔ ۱۱هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
  4. شمارهٔ ۱۲با کس بنسازی همه بی کس باشی
  5. شمارهٔ ۱۳سرگشتهٔ روز و شبم آنجا که منم
  6. شمارهٔ ۱۴گر روشنی جمال خودب نمائی
  7. شمارهٔ ۱۵یک روز به صلح کارسازی میکن
  8. شمارهٔ ۱۶نه چارهٔ این عاشق بیچاره کنی
همه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.