پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق

  1. شمارهٔ ۴گفتم:‌به غمم قیام کی بود ترا
  2. شمارهٔ ۵گفتم: چه کنم ز پای در میآیم
  3. شمارهٔ ۶گفتم: دل و جان در سر کارت کردم
  4. شمارهٔ ۷گفتم: چو تو بردی سبق اندر خوبی
  5. شمارهٔ ۸چون یار نمیکند همی یاد از من
  6. شمارهٔ ۹تشنه بکشد مرا و آبم ندهد
  7. شمارهٔ ۱۰چون هیچ کسی ندیدهام در خوردش
  8. شمارهٔ ۱۱هان ای دل چونی به چه پشتی ما را
همه‌ی باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.