پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

  1. شمارهٔ ۲۳گفتم همه عمر نازنینت بینم
  2. شمارهٔ ۲۴کو کس که دل از مرگِ تو خون مینکند
  3. شمارهٔ ۲۵بی روی تو در ماه سیاهی آمد
  4. شمارهٔ ۲۶ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی
  5. شمارهٔ ۲۷از ناز چه سود چون بسودی آخر
  6. شمارهٔ ۲۸جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد
  7. شمارهٔ ۲۹تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو
  8. شمارهٔ ۳۰از کفر بتر بی تو غنودن ما را
همه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.