شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

1. شمارهٔ ۲۲گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا
2. شمارهٔ ۲۳گفتم همه عمر نازنینت بینم
3. شمارهٔ ۲۴کو کس که دل از مرگِ تو خون مینکند
4. شمارهٔ ۲۵بی روی تو در ماه سیاهی آمد
5. شمارهٔ ۲۶ناگاه چو رخ به راه می‌آوردی
6. شمارهٔ ۲۷از ناز چه سود چون بسودی آخر
7. شمارهٔ ۲۸جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد
8. شمارهٔ ۲۹تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو