پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

  1. شمارهٔ ۱۴رفتی و مرا خار شکستی در دل
  2. شمارهٔ ۱۵ای کرده شب باز پسین ماتم خویش
  3. شمارهٔ ۱۶رفتی تو و خون جگریست از تو مرا
  4. شمارهٔ ۱۷ای نور رخت خاک سیه بگرفته
  5. شمارهٔ ۱۸چون گریهٔ من ابر بهاری نبود
  6. شمارهٔ ۱۹ای محرم من کیست کنون محرم تو
  7. شمارهٔ ۲۰برخیز که ابر خاک را میشوید
  8. شمارهٔ ۲۱از مرگِ تو هر دمی دگرگون باشم
همه‌ی باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.