شمارهٔ ۱۴

ادامه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

1. شمارهٔ ۱۶ای دوست ز اندوه دل ریش چه سود
2. شمارهٔ ۱۷تقدیر چو سابق است تعلیم چه سود
3. شمارهٔ ۱۸از کارِ قضا در تب و در تفت چه سود
4. شمارهٔ ۱۹گر دوزخی و اگر بهشتی امروز
5. شمارهٔ ۲۰دی حکم حیات با اجل رانده‌اند
6. شمارهٔ ۲۱هر دل که زحکم رفته فرسوده شود
7. شمارهٔ ۲۲گر مردِ حقی مخالف باطل باش
8. شمارهٔ ۲۳تا رخت وجودت به عدم در نکشند