پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن

  1. شمارهٔ ۲۱هر دل که زحکم رفته فرسوده شود
  2. شمارهٔ ۲۲گر مردِ حقی مخالف باطل باش
  3. شمارهٔ ۲۳تا رخت وجودت به عدم در نکشند
  4. شمارهٔ ۲۴آنجا که قرار کار عالم دادند
  5. شمارهٔ ۲۵نفست چه کند چو بند نگشایندش
  6. شمارهٔ ۲۶از هستی خود دمِ تولاّ چه زنیم
  7. شمارهٔ ۲۷جانی اگر از حق خبری میداری
  8. شمارهٔ ۲۸آنها که به علم و عقل در پیشانند
همه‌ی باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.