پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن

  1. شمارهٔ ۱۰از غیب گرت هست نشان آوردن
  2. شمارهٔ ۱۱گر مرد رهی راه نهان باید رفت
  3. شمارهٔ ۱۲خواهی که به عقبی به بقایی برسی
  4. شمارهٔ ۱۳رعنائی و نازکی رها باید کرد
  5. شمارهٔ ۱۴کو راه‌روی که ره‌نوردش گویم؟
  6. شمارهٔ ۱۵جان را که ز تن رحیل می‌باید کرد
  7. شمارهٔ ۱۶تا چند ز نیستی و هستی ای دل
  8. شمارهٔ ۱۷جانی دگر است و جان‌فزایی دگر است
همه‌ی باب هشدهم: در همّت بلند داشتن و در كار تمام بودن ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.